Op de Nederlandse woningmarkt bestaan er vooral twee smaken: kopen of huren. In Amsterdam is er de laatste jaren een derde smaak bij gekomen: de wooncoöperatie. Bouwen voor de gemeenschapseconomie, noemen Lengkeek en Kuenzli dat. Gemeente Groningen wil, net als Amsterdam en andere grote Europese steden, de weg vrij maken voor deze derde vorm van woningbouw. Samen halen we de markt uit het wonen. Woningbouw wordt dan door de gemeenschap zelf georganiseerd. Starpunt Wooncoöperatie helpt je daarbij. Waarom is de wooncoöperatie nou zo’n goed alternatief voor kopen of huren?
Blijvend betaalbaar wonen
In de eerste plaats zorgt bouwen voor en door de gemeenschap voor langdurige betaalbaarheid en toegankelijkheid van wonen. In wooncoöperaties in grote steden in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland liggen huurpijzen zo’n 20 tot 30% lager dan commercieel verhuurde nieuwbouwappartementen in dezelfde buurt.
Blijvend betaalbaar wonen
In de eerste plaats zorgt bouwen voor en door de gemeenschap voor langdurige betaalbaarheid en toegankelijkheid van wonen. Dat komt omdat de wooncoöperatie buiten ‘de markt’ om werkt en dus stijgen de prijzen niet met diezelfde markt mee. Alleen dankzij deze beperking op het recht van opbrengst, is eeuwigdurende betaalbaarheid van wonen mogelijk. In wooncoöperaties in grote steden in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland liggen huurpijzen zo’n 20 tot 30% lager dan commercieel verhuurde nieuwbouwappartementen in dezelfde buurt. Met wooncoöperaties kunnen we het gat vullen tussen de sociale huursector (voor wie geen alternatief heeft) en een kopersmarkt (die vooral gunstig is voor mensen die al een woning bezitten).
Meer variatie in het woningaanbod
Als bewoners zelf invloed hebben en beslissingen nemen over hun woonomgeving, leidt dit tot aantrekkelijkere woningen en meer verschillende woningtypes. Het gaat dan niet alleen over de vraag hoe jouw ideale woning eruit ziet. Het gaat ook, en misschien vooral, over de vraag hoe je wilt wonen. Omdat bewoners aan zet zijn, en niet de projectontwikkelaars voor wie het bouwen van 13-in-een-dozijn-woningen winstgevender is, wordt er goed gekeken naar de woonbehoeften van betrokken inwoners. Het gevolg daarvan is een veel kleurrijker woningaanbod, waardoor het woningaanbod beter aansluit bij de verschillende woonbehoeftes die onze samenleving rijk is.
Hogere kwaliteit van wonen
Kamers die van twee of drie kanten daglicht krijgen, worden meer gewaardeerd. Bij appartementen komt daar een goede buitenruimte bij. Dat lijkt een open deur, toch is het bij de Nederlandse appartementenbouw geen vanzelfsprekendheid. Het Bouwbesluit stelt een buitenruimte niet verplicht voor woningen met een gebruikersoppervlakte kleiner dan 50m2. Bij wooncoöperaties in binnen- en buitenland zien we dat er veel meer oog is voor het maximaal benutten van licht en lucht voor álle woningen van het woongebouw. Niet alleen voor de grootste of duurste woningen.
Delen = samen meer
In een wooncoöperatie kunnen bewoners gemeenschappelijke ruimtes en voorzieningen delen (dat hoeft niet). Daardoor heb je samen meer. Het past goed bij de deeleconomie, die steeds verder opkomt. Waarom alles zelf hebben, als je het ook van je buurman kan lenen? Of wat alleen niet lukt, lukt samen misschien wel. Zo bespaar je kosten en energie.
Meer sociale verbinding
Door gezamenlijke ruimtes en voorzieningen, ontmoeten bewoners elkaar vaker. Dat kan bijdragen aan meer sociale contacten en minder eenzaamheid. En dat draagt ook bij aan een hogere kwaliteit van wonen. Dat geldt voor bewoners in het woongebouw, maar kan ook gelden voor de buurt. Veel wooncoöperaties kiezen voor een plint met functies voor de buurt. Denk aan kinderopvang, een restaurant of huiskamer voor de buurt, dat bijvoorbeeld beschikbaar gesteld kan worden aan verenigingen of stichtingen om te vergaderen.